Grenswachters van de pedagogiek

Zolang de pedagogiek bestaat, kent ze spanningen tussen wetenschappelijke geloofwaardigheid en praktische relevantie. Hoe heeft ze binnen de Nederlandse academische wereld een eigen plaats kunnen bemachtigen? Dit proefschrift beschrijft vier karakteristieke episodes tussen 1900 en 1970. Deze historische schetesen vertonen uiteraard niet alleen het beeld van rationeel handelende wetenschappers. De retoriek en de emotionele geladenheid van de discussies over de "pedagogiek in volle omvang" zullen de lezer verrassen.Persoonlijke geschillen worden aangescherpt en van andermans werk wordt een karikatuur gemaakt. Toonaangevende pedagogen als Gunning, Kohnstamm en Langeveld zetten zich heftig af tegen psychologen die zich op pedagogische terreinen wagen. In hun strijd met "kind-onvriendelijke meetfanaten" profileren pedagogen zich op basis van de meer levensbeschouwelijke en wijsgerige identiteit van hun vak.In de loop der jaren neemt de belangstelling van onderwijzers en leraren voor de pedagogiek af. Geven aanvankelijk onderwijzers als Theo Thijssen het vak nog nieuwe impulsen, halverwege de eeuw wordt de afstand tussen academische en praktische pedagogen groter en groter. Ten slotte zijn vele lezers van pedagogische tijdschriften leken geworden op hun eigen vakgebied. De behandelde thema"s roepen actuele vragen op over de status van de pedagogiek.Trefwoorden: pedagogiek