Grace Jones Nightclubbing

Nightclubbing van Grace Jones is een iconisch studioalbum uit het begin van de jaren tachtig. Het album wordt gezien als haar artistieke hoogtepunt en een invloedrijk werk in de popgeschiedenis, herkenbaar aan haar unieke mix van muziek, mode en performance. De plaat werd opgenomen in Compass Point Studios op de Bahama’s, onder leiding van producers Alex Sadkin en Chris Blackwell, met een band bestaande uit prominente sessiemuzikanten zoals Sly & Robbie. Nightclubbing combineert verschillende stijlen en muilt elementen uit new wave, reggae, dub, funk en synth pop tot een eclectische, kosmopolitische sound die in zijn tijd vernieuwend was. De zangeres’ karakteristieke stem vormt het bindmiddel tussen de uiteenlopende tracks en geeft het geheel een samenhangend karakter. Het album telt negen tracks, waarvan sommige covers zijn die radicaal getransformeerd zijn tot Grace Jones’ eigen geluid, zoals de bewerking van Iggy Pop’s Nightclubbing en de klassieker Pull Up to the Bumper. Naast de muziek heeft Nightclubbing ook een maatschappelijke en modieuze impact gehad, met Jones die rond die tijd haar kenmerkende androgynous look introduceerde. De plaat wordt vaak genoemd als haar meesterwerk en als een blauwdruk voor latere artiesten in de pop- en alternatieve scene.

Inhoud en stijl

• Nine tracks, deels covers
• Eclectische mix: new wave, reggae, dub, funk, synth pop
• Opname in Compass Point Studios, Bahamas
• Producers: Alex Sadkin en Chris Blackwell
• Sly & Robbie als medetbandleden

Technische kenmerken

• Originele uitgave op LP
• Opgenomen met Grace Jones en Sly & Robbie
• Negen tracks met uitzonderlijke transformaties
• Enkele tracks uitgroeiden tot hoogtepunten zoals I’ve Seen That Face Before (Libertango)