Giftig!

Zita is veertien en verkeert in een uiterst kwetsbare situatie. Sinds de dood van haar vader, acht jaar geleden, lijdt ze aan een onverklaarbare ziekte die haar leven en dat van haar naasten op zijn kop zet. Op school wordt ze verstoten door haar klasgenootjes, die haar zien als een akelige, wandelende bacterie. Hun hardhandige pogingen om haar uit het toneelgezelschap van de school te houden, doen haar pijn, maar gelukkig is er ook de hoopvolle en vrolijke Marie die haar door dik en dun steunt.

Zita's thuissituatie is eveneens gecompliceerd. Ze heeft een zorgzame moeder, een verstrooide en soms verwarrende oma, en een gekke broer genaamd Cor. De dynamiek in het gezin verandert echter drastisch na een vlammende ruzie tussen haar moeder en oma. Zita voelt zich verloren en vertwijfeld. Is haar oma werkelijk zo gek als haar moeder beweert? En wat heeft deze ruzie te maken met haar mysterieuze ziekte? Wanneer ook Cor ziek wordt, begint ze te beseffen dat ze de strijd moet aangaan met een onwaarschijnlijke vijand die dieper ligt dan haar fysieke gesteldheid.

De auteur, Vera Van Renterghem, is historicus en heeft een speciale interesse in de ervaringen van jongeren. Met elf eerder gepubliceerde jeugdboeken op haar naam en haar werk als scenarioschrijver voor korte documentaires voor de jeugd, geeft Van Renterghem een stem aan de jongere generatie en laat ze de lezer kennismaken met de uitzonderlijke gevoelens en uitdagingen waarmee tieners geconfronteerd worden.

‘Giftig!’ is in 2008 haar debuut en is gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen. Het boek biedt een aangrijpende weergave van Zita's innerlijke strijd en de complexiteit van haar relaties met familie en vrienden. Door de aanhoudende vraag naar dit vertegenwoordigde verhaal is er besloten een licht aangepaste herdruk uit te geven. Bij zijn verschijnen in De Standaard werd 'Giftig!' geprezen en geëerd als een van de vijf beste debuten van het jaar, waardoor het een belangrijk werk is in de hedendaagse jeugdliteratuur. Dit boek spreekt niet alleen tot de verbeelding, maar stimuleert ook een diepere reflectie over thema’s zoals ziekte, afwijzing en de zoektocht naar acceptatie en begrip.