Getekend door een verloren verleden

Een Duitssprekende familie werd in 1946 uit hun geboortestreek verdreven na jarenlange discriminatie. Ze woonden eeuwenlang in het Boheemse Tsjechië en kwamen terecht in Oost-Duitsland, waar ze opnieuw onderdrukt werden, ditmaal onder het communistische regime. In het verwoeste Duitsland werden ze jarenlang als indringers gezien. Decennialang hing in het dorp Božanov een geheimzinnige stilte over hun verdreven dorpsgenoten en het Duitse culturele erfgoed dat lange tijd weggewist leek. Pas na de val van de muur in 1989 kregen jonge Tsjechen belangstelling voor hun verdreven Duitse dorpsgenoten. Het boek leert lezen hoe de verdwijning van mensen en cultuur traag maar onmiskenbaar sporen naliet, en reflecteert op gelijkenissen met hedendaagse periodes waarin bevolkingsgroepen vervolgd worden door regimes om verschillen in taal, religie, politieke achtergrond, geslacht, uiterlijk of identiteit. Maria en haar ouders bleven zich een leven lang vluchteling voelen, terwijl de herinnering aan hun dorpsgemeenschap sprongsgewijs opduikt in de huidige maatschappij.

Wat je leest

• Historische context van de verdrijving 1946
• Leven als vluchteling doorheen regimes
• Invloed van cultuur en erfgoed
• Gelijkheden met hedendaagse vervolging

Achtergrond en auteurschap

Het verhaal volgt Maria Tölg en haar familie, met aandacht voor de ervaringen na de verdrijving en de langdurige onderdrukking in Oost-Duitsland en Duitsland. Het werk belicht hoe jonge mensen na 1989 geïnteresseerd raakten in deze geschiedenis en welke parallellen er bestaan met huidige tijden.