Gelukkig is degene die niets

Deze selectie bevat brieven geschreven door Jiddu Krishnamurti tussen juni 1948 en maart 1960 aan een jonge vriendin die geestelijk en lichamelijk slecht aan toe was. De brieven tonen mededogen en helderheid, en beschrijven hoe genezing en onderricht tegelijk kunnen plaatsvinden wanneer scheiding en afstand verdwijnen. De leer en het geneesproces ontvouwen zich in een adem, waarbij woorden vloeiend op papier komen en geen enkel ervan te veel lijkt. Het werk onderlijnen dat het leven zich afspeelt op een rand waar zorgvuldigheid, wijsheid en plooibaarheid nodig zijn om het pad te bewandelen. Krishnamurti is tussen 1948 en begin jaren zestig makkelijk toegangkelijk, en velen zochten toen contact via wandelingen, persoonlijke ontmoetingen en brieven. Deze uitgave brengt die onderlinge verbinding en de bijzondere toon van mededogen samen.

Inhoud

De brieven zijn geschreven tussen juni 1948 en maart 1960 en getuigen van een zeldzaam mededogen en grote helderheid. De leer en het geneesproces ontvouwen zich terwijl scheiding en afstand vallen weg; de woorden stromen als vanzelf op papier, geen enkel ervan is te veel. Genezing en onderricht vinden tegelijk plaats. Het leven speelt zich af op de rand van de snede, een pad dat met zorgvuldigheid, wijsheid en plooibaarheid bewandeld moet worden.