Geloof me maar

Geloof me maar vertelt het verhaal van een verteller die als barman in een kroeg werkt en zijn klanten observeert met een meedogenloze blik. Langzaam maar onafwendbaar komen details los over de bekentenis die hij de lezer al meteen heeft gedaan: dat hij een moord heeft gepleegd. Het verhaal ontvouwt zich in pulserende en hallucinante hoofdstukken die de vorm aannemen van een verweer tijdens een rechtszitting en het gaat over dood, liefde en al het onzegbare waarvoor toch woorden gevonden moeten worden. De roman voelt als een dwingende en aanhoudende roes, waarin tirades en monologen echo’s oproepen van grote auteurs als Dostojevski en Nietzsche. Geloof me maar biedt zo’n intieme, donkere inkijk in schuld en verontschuldigingen, waarin de verteller zichzelf en de lezer meeneemt langs schijnbaar tegenstrijdige emoties en harde feiten. Het werk blijft hangen door zijn stem en de manier waarop hij de grenzen van heldere rede en wanhoop verward en laat zien hoe woorden soms nodig blijven, hoe onzegbare zaken toch onder woorden gebracht moeten worden.

Inhoud

Het verhaal volgt een barman die zijn klanten observeert en een bekentenis doet die hij meteen aan de lezer heeft verteld: hij heeft een moord gepleegd. In hoofdstukken die lijken op een verweer tijdens een rechtszitting, gaat het over dood, liefde en het onzegbare waarvoor woorden nodig zijn. De toon is pulserend en hallucinant, en de verteller blijft schijnbaar kalm terwijl hij details prijsgeeft die geleidelijk aan het mysterie onthullen.