Gallimard Aristide Maillol Boek

Dit boek belicht de vroege en latere fasen van Aristide Maillol, van zijn begin als schilder dat zich later op tapisserie en decoratieve kunsten richten. Het toont hoe hij Gauguin en Puvis de Chavannes bestudeerde en nauwe banden smeedde met de Nabis, terwijl hij een kunstenaar werd die zoekende was naar de principes van het decor. Pas rond 1895 ontdekte hij de beeldhouwwerk, aanvankelijk op hout en in kleine formaten, wat door onder anderen Octave Mirbeau en Ambroise Vollard wordt erkend als een stevige basis voor zijn latere werk. De Méditerranée, gemaakt voor de graaf Kessler, wordt gepresenteerd als het manifeste teruggrijpen op het « retour à l’ordre » en markeert Maillols positie in een nieuw classicisme waarin vrouwelijke figuren met een gestoffeerde anatomie en geometrische vormen worden waargenomen. Hij beweegt soepel tussen schets en monumentaal werk, waarbij zijn proces volledig zichtbaar wordt in de Monument à Cézanne, een toonbeeld van zijn zoektocht naar formele perfectie. Dit boek biedt een overzicht van zijn creatieve ontwikkeling en benadrukt hoe zijn werk een synthese vormt van klassieke principes en vernieuwende beeldhouwkunst.

Inhoud

Dit boek volgt de carrière van Aristide Maillol, die als schilder begon en zich naar tapisserie en decoratieve kunsten bewoog. Het laat zien hoe hij Gauguin en Puvis de Chavannes bestudeerde en nauwe banden smeedde met de Nabis, terwijl hij een ambitieurs kunstenaar werd die het decoratieve in ere hield. Rond 1895 ontdekte hij de beeldhouwkunst, aanvankelijk op hout en in kleine formaten, wat erkenning kreeg van collega’s als Octave Mirbeau en Ambroise Vollard. De Méditerranée, gemaakt voor graaf Kessler, wordt gezien als manifesto van het « retour à l’ordre » en markeert Maillols centrale rol in een nieuw classicisme waarin vrouwelijke figuren met een gestoffeerde anatomie en eenvoudige geometrische vormen worden geplaatst. Zijn beweeglijkheid tussen schets en monumentaal komt tot uitdrukking in de Monument à Cézanne, een hoogtepunten van een carrière die gericht is op de vormelijke perfectie. Het boek combineert biografische context met analyse van zijn oeuvre, in nauwe samenwerking tussen Gallimard en het Musée d’Orsay.