G Love - Fixin' To Die - LP

Fixin’ To Die van G. Love is een album dat diepe wortels heeft in de blues en folk, gemixt met de typische laidback, alternatieve vibe waar G. Love bekend om staat. Het album verscheen in het begin van het vorige decennium en kwam uit als LP, waarbij er een coloured vinyl uitvoering beschikbaar was. Dat geeft het geheel een extra tastbare en visuele dimensie die aansluit op de authentieke, analoge sfeer die G. Love altijd nastreeft in zijn muziek. Het genre van Fixin’ To Die kan het beste worden omschreven als een kruising tussen blues, folk en een vleugje rootsrock. Vooral de blues is prominent aanwezig, mede door samenwerkingen met de Avett Brothers, die dit album mede hebben geproduceerd. Die samenwerking zorgt voor frisse energie en een akoestische invalshoek die het album een cohesie geeft van het eerste tot het laatste nummer. Er worden covers gespeeld van klassieke bluesartiesten, en G. Love brengt zijn eigen traditionele invloeden in een gemoderniseerde, levendige stijl. Een van de meest bepalende tracks op het album is de titeltrack Fixin’ To Die, een herinterpretatie van Bukka White’s bluesklassieker. De muziek is hier rauw, ritmisch en doordrenkt van de juke joint sfeer: stampende voeten, klappende handen en rauwe vocalen wisselen elkaar af. Dit nummer vormt direct een stevig fundament voor het karakter van het album. Ook het nummer The Road laat horen waar G. Love in uitblinkt: laidback storytelling, gelardeerd met akoestische elementen en subtiele arrangementen door de Avett Brothers. Een ander opvallend lied is Katie Miss, waarin een meer folky, persoonlijke toon te horen is. Deze tracks illustreren goed de afwisseling tussen traditioneel en origineel materiaal op het album. Naast de covers van bluesartiesten verrijkt G. Love zijn repertoire met eigen songs die al langer in zijn catalogus opdoken. Zo krijgen die nummers een nieuw jasje dankzij een warm, analoog bandgeluid en muzikaal vakmanschap. Vooral het gebruik van instrumenten als de dobro, een Hammond orgel en steelgitaar geeft elke track zijn eigen, herkenbare kleur. De productie is losjes en organisch, waardoor het album klinkt alsof het zo live is opgenomen op een zonnige veranda in het zuiden van de Verenigde Staten. Fixin’ To Die is een van de meest samenhangende albums van G. Love, waarop zijn roots en zijn vermogen om te vernieuwen prachtig samenkomen. Het album combineert blues, folk en americana-invloeden in een tijdloze aanpak, en is mede dankzij het gekleurde vinyl niet alleen qua geluid, maar ook als verzamelobject bijzonder aantrekkelijk voor zowel liefhebbers als nieuwe fans.