Fragments d'ivresses

Fragments d’ivresses is een autofictie die de deïnchantende neergang verhaalt van een man en de langzame ontbinding van een familie, meegesleept door een onstuitbare verstrengeling van ziekte en afhankelijkheden. Het boek volgt een persoon die terug wil keren naar wie hij was voor de bipolariteit, alcohol- en drugsmisbruik, en onderzoekt hoe deze taboe-male factoren niet alleen zijn leven maar ook dat van zijn naasten bepalen. Elke hoofdstuk opent met een citaat uit notities voor zijn dood, waardoor hij zijn gevoelens en pijn kan uiten voorbij zijn afwezigheid. Door een retrospectieve vertelling en clair-obscur wisselt het verhaal tussen donkere en lichtere hoofdstukken, wat de complexe kant van de hoofdpersoon toont. De structuur weerspiegelt de dualiteit van het bestaan: succes en chaos, schoonheid en lelijkheid, geweld en tederheid. Dit fragmentarische getuigenis nodigt uit tot reflectie over liefde, relaties, ouderschap, familie, afhankelijkheid en de impact van maatschappelijke invloeden. Het taalgebruik is eerlijk, ruw en vaak poëtisch, en zoekt het onzegbare met scherpte van een direct verhaal.

Inhoud

Fragments d’ivresses vertelt het verhaal van verlies en veerkracht, gezien door de ogen van een vrouw die strijdt om haar ooit geliefde terug te vinden en te beschermen wat zij samen bouwden, tegen de achtergrond van jaren van mishandeling en afstand. Het werk behandelt thema’s als liefde, gezinsdynamiek, verslaving, zelfdestructie en de impact van maatschappelijke oordelen. De vertelling is een poging om de complexiteit van identiteit en relaties te vatten en biedt ruimte voor hoop en herstel ondanks de onderbrekingen van het leven.

Kenmerken

• Autofictie, optekenen van realiteit
• Bipolariteit als centrale motor
• Verslaving en afhankelijkheid
• Liefde, familie en verlies
• Herstel en hoop ondanks tegenslagen