Forbidden Colours
Uitgelicht
|
18,23 |
Naar shop
|
|
22,54 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Forbidden Colors van Harlan Cage is een album uit 1999 dat behoort tot het genre AOR (Album Oriented Rock), met duidelijke invloeden uit de melodische rock en westcoast pop die toentertijd populair waren. Het is een plaat die zich kenmerkt door een afwisselende sfeer, waarin stevige, energieke nummers afgewisseld worden met gevoelige ballads, allemaal uitgevoerd met veel gevoel en muzikale precisie. De productie van het album is glanzend en toegankelijk, waardoor het zowel de aandacht trekt van liefhebbers van commerciële rock als van muzikale fijnproevers. De zang staat stevig in het geluid en de aanwezigheid van keyboards en gitaarwerk dragen bij aan het typische geluid van de band in deze periode. Met Forbidden Colors laat Harlan Cage zien dat ze het stokje van hun vorige werk goed oppakken en verder verfijnen, waarbij ze vasthouden aan een hoog niveau van songschrijven en uitvoering. De sfeer van het album is overwegend optimistisch en levenslustig, maar er zijn ook momenten van melancholie en reflectie. Het is een uitstekende weergave van het late jaren negentig AOR-geluid, met alle kenmerkende ingredienten intact: catchy melodieën, sterke refreinen en een heldere productie. Fans van harmonierijke, melodische rock zullen in dit album veel herkenningspunten en genoeg nieuws ontdekken. Forbidden Colors geldt daarmee als een van de steunpilaren binnen het nichegenre van de melodische rock uit die tijd.
Forbidden Colors van Harlan Cage is een album uit 1999 dat behoort tot het genre AOR (Album Oriented Rock), met duidelijke invloeden uit de melodische rock en westcoast pop die toentertijd populair waren. Het is een plaat die zich kenmerkt door een afwisselende sfeer, waarin stevige, energieke nummers afgewisseld worden met gevoelige ballads, allemaal uitgevoerd met veel gevoel en muzikale precisie. De productie van het album is glanzend en toegankelijk, waardoor het zowel de aandacht trekt van liefhebbers van commerciële rock als van muzikale fijnproevers. De zang staat stevig in het geluid en de aanwezigheid van keyboards en gitaarwerk dragen bij aan het typische geluid van de band in deze periode. Met Forbidden Colors laat Harlan Cage zien dat ze het stokje van hun vorige werk goed oppakken en verder verfijnen, waarbij ze vasthouden aan een hoog niveau van songschrijven en uitvoering. De sfeer van het album is overwegend optimistisch en levenslustig, maar er zijn ook momenten van melancholie en reflectie. Het is een uitstekende weergave van het late jaren negentig AOR-geluid, met alle kenmerkende ingredienten intact: catchy melodieën, sterke refreinen en een heldere productie. Fans van harmonierijke, melodische rock zullen in dit album veel herkenningspunten en genoeg nieuws ontdekken. Forbidden Colors geldt daarmee als een van de steunpilaren binnen het nichegenre van de melodische rock uit die tijd.