Finnegans Wake

Finnegans Wake is Joyce’s laatste grote werk en verschijnt als eendense, tongbrekerige geluidssculptuur. Het is tevens het meest humoristische en ‘schunnige’ boek vol innuendo’s dat men zich kan voorstellen. Het boek fungeert als het boek van Here Comes Everybody en Anna Livia Plurabelle en hun familie, maar in zekere zin ook als het boek van ons allemaal en al onze boeken. Het is Joyce’s laatste meesterwerk, niet opgebouwd uit veel ontleende stijlen zoals Ulysses, maar eerder uit een rijk, klankrijk landschap waarin taal zelf centraal staat. Deze taal is gebaseerd op Engels vocabulaire en syntaxis, maar tegelijk bewust ontworpen als een woordmachine met een verbluffende capaciteit om betekenissen te ontglippen. Een “revolutie van het woord” kondigt dit werk aan, en het levert een krachtige culturele kritiek op, een unieke vorm van miscommunicatie die de wereld niet fixeert in vaste betekenis, maar een universum creëert dat in hoge mate onbeheersbaar blijft dankzij een eindeloze rijkdom aan mogelijkheden en potenties. Daarnaast blijft het een van de meest humoristische en provocerende boeken vol innuendo’s.

Met 656 pagina’s, in de UK-editie uitgebracht als paperback door Wordsworth Editions, biedt Finnegans Wake een omvangrijke verkenning van taal en geheugen.

Het werk wordt gekenmerkt door zijn complexe toon en rijke betovering van klanken, en staat centraal in Joyce’s visie op identiteit en verhalen. Het is een uitnodigende maar uitdagende leeservaring die lezers meeneemt langs eene collectie dansende taalsporen en cultureel kritische reflecties. De combinatie van humor, mysterie en scherpzinnige woordspelingen maakt het tot een onvergetelijke klassieker.