Every Time We Say Goodbye

In 1955 staat Vivien Lowry voor de grootste uitdaging van haar leven. Haar nieuwste toneelstuk, het enige vrouwelijke werk dat dat seizoen in de West End van Londen is opgevoerd, wordt enthousiast ontvangen door het publiek. De recensies daarentegen zijn genadeloos, wat niet alleen resulteert in het sluiten van het stuk, maar ook in het verpesten van Vivien's laatste kans op een succesvolle theatercarrière. In een periode van onzekerheid, aangemoedigd door haar vriendin Peggy Guggenheim, accepteert Vivien een baan als scriptdokter voor een grote filmopname in de Cinecittà Studios in Rome.

In Rome ontmoet ze een bruisende filmwereld vol opkomende sterren, gerenommeerde regisseurs en bekende acteurs, allemaal in een land dat zich bevindt tussen de schaduw van zijn verleden en de belofte van een heldere toekomst. Het post-oorlogse Italië ervaart een cinematografische bevrijding, terwijl de invloed van de katholieke kerk nog steeds voelbaar is. Terwijl Vivien probeert een nieuwe toekomst voor zichzelf te creëren, wordt ze ook gedwongen de lang verborgen waarheden over de recente oorlog en de mysterieuze dood van haar verloofde onder ogen te zien.

Thematiek van trauma en vernieuwing

"Every Time We Say Goodbye" is een meedogenloze en eerlijke verkenning van thema's zoals trauma, tragedie, hoop en vernieuwing. Dit meesterwerk van de auteur, die eerder de wereld veroverde met "The Jane Austen Society" en "Bloomsbury Girls", is doordrenkt met een schat aan levendige karakters, zowel fictief als gebaseerd op echte personen.

Looming verlies en journalistiek verleden

Parallel aan Vivien's verhaal bevindt zich het persoonlijke verhaal van Blundy, die haar leven en de gevolgen van het verleden verkent. Ze onderneemt een zoektocht naar het lot van haar vader, de onderzoeksjournalist David Blundy, die in 1989 in San Salvador werd vermoord. In deze memoires verweeft ze herinneringen aan haar kindertijd, waarin ze opgroeide tussen journalisten in New York, nieuwsgierig naar het leven van haar vader dat telkens weer onderbroken werd door de volgende grote nieuwsverhaal of buitenlandse zending.

Met een combinatie van fictie en autobiografische elementen biedt deze roman diepgaande inzichten in de menselijke ervaring en de onopgeloste vragen van het verleden. Dit boek is een uitnodiging om na te denken over de impact van verlies, de kracht van verbeelding en de mogelijkheden van wedergeboorte.