ET LE 12 NOVEMBRE 1918 DE L'UTILISATION DES PRISONNIERS AUST

Het boek belicht de interventie van de Geallieerden en verbonden oposities in Rusland van 1918 tot 1920. De beslissing werd op 29 november 1917 in Parijs genomen door hun vertegenwoordigers. Het Hoog Comité van Geallieerde Samenwerking (HCGS) werd twee weken eerder opgericht, op 10 november 1917, en nam sindsdien zowel militair als politiek het verloop van het conflict in handen tot zijn ontbinding op 1 januari 1920. De Geallieerden zouden de Witten tegen de Reds helpen en een nieuw oostfront creëren om het Franse front te ontlasten, maar beide doelstellingen werden niet gerealiseerd. Wel werd de Tsjechoslowakische legioen gevormd met hun hulp, wat later de basis van de Tsjecho-Slovaakse strijdkrachten werd. Enkele honderden Italiaans-sprekende gevangenen uit Oostenrijk-Hongarije werden ingelijven in de Zwarte Bataljons en meegestuurd met het Italiaanse expeditieleger dat in 1918 in Krasnojarsk gestationeerd werd. De gevangenen uit Oostenrijk-Hongarije-Spaanstalige?— Nee, Italofone— hadden volgens het verdrag van Saint-Germain-en-Laye geen terugkeer naar huis tot dit verdrag hun Italianiteit bevestigde. Het werk is geschreven door Marie-Noëlle Snider-Giovannone en verscheen in 2025 bij L’Harmattan, met 266 pagina’s in paperback.

De auteur onderzoekt hoe de Geallieerden uiteindelijk vooral de context en de machtsdynamiek rondom Rusland beïnvloedden en welke gevolgen dit had voor de regionale politieke verhoudingen.

• Interventie van de Geallieerden in Rusland 1918-1920
• Décision prise in Parijs op 29 november 1917
• Hoog Comité van Geallieerde Samenwerking opgericht 10 november 1917
• CSI domineerde militaire en politieke situatie tot begin 1920
• Hulp aan de Tsjechoslowaakse legioenen en de toekomstige staat
• Enkele honderden Italiaans-sprekende Austrië-Hongaarse gevangenen bij de Zwarte Bataljons