Engeland en de Orléaanse monarchie

In dit volume wordt het verhaal verteld van de eerste entente cordiale en van de omstandigheden die tot de verbreking ervan hebben geleid. De vragen die de Franse en Britse regeringen in die periode bezighielden, zijn nu historisch geklasseerd en kunnen met afstand worden bezien. De bezwaren rondom de Egyptische crisis van 1840 en de discussies over Spaanse huwelijken zijn uitgeklaard. De houding ten opzichte van liberale en nationale bewegingen in Europa, zoals die van Louis Philippe en M. Guizot aan de ene kant en Lord Palmerston aan de andere kant, kan met de huidige kennis onpartijdig worden beoordeeld. Door onderzoek in diplomatieke correspondentie uit Londen en Parijs kunnen voor het eerst vele documenten worden gepresenteerd die het aandeel van Talleyrand in de Belgische zaak belichten en het geheime beleid van Louis Philippe in dezelfde kwestie belichten. Daarnaast krijgt men inzicht in Spanje tijdens de regenties van Christina en Espartero en in de beginjaren van Isabel II, alsook in Palmerston’s Oosterse beleid met feiten die voorheen onbekend waren. Er wordt een beeld geschetst van een periode waarin de Whigs grotendeels aan de macht waren, maar waarin Palmerston zelf geen Whig was en buitenlands beleid vaak als “un-Whiggish” werd ervaren. Het boek biedt nieuw licht op de situatie in Europa en op de figuren die hier invloed op hadden.

Inhoud

• Ontstaansomstandigheden van de eerste entente cordiale
• Belangrijke documenten uit Londense en Parijse correspondentie
• Rol van Talleyrand en het beleid van Louis Philippe
• Spanje onder Christina, Espartero en Isabella
• Palmerstons Oosterse beleid en misrekeningen
• De positie van de Whigs en Canningite buitenlandse politiek