En toen was er AI

In dit boek verkennen François Levrau en Tim Brys hoe artificiële intelligentie niet alleen onze samenleving, maar ook ons mensbeeld hertekent. Ze verwerpen technologische vooruitgang niet, maar pleiten voor traagheid, morele herbezinning, verbeelding en wijsheid in een tijd van razendsnelle verandering. Het werk biedt een kritische maar hoopvolle kijk op de menselijke waarden die onder druk staan wanneer machines intelligentie benaderen of overstijgen, en onderzoekt wat autonomie, empathie en creativiteit betekenen voor burgers, werknemers, opvoeders, kunstenaars en leiders.

De auteurs richten zich op fundamentele vragen: wie zijn wij als mens, wat vragen AI-technologie aan ons als samenleving, en hoe kun je Bewustzijn en menselijke kwetsbaarheid behouden in een gedigitaliseerde wereld. Het boek is een bijdrage aan het debat over de implicaties van AI voor ons dagelijks handelen, ons moreel kompas en ons toekomstbeeld.

François Levrau (1980) studeerde Psychologie en Moraalwetenschappen en is doctor in de Sociale Wetenschappen. Tim Brys (1987) doctoreerde in artificiële intelligentie en behaalde een master in Religie in Libanon. Beiden brengen ervaring uit academische en publicistische contexten samen en schrijven ook over de impact van AI op menselijke identiteit.

Kenmerken

• Verkenning van mensbeeld bij AI-innovatie
• Pleidooi voor traagheid en morele herbezinning
• Samenwerking Levrau en Brys als essaybundel
• Achtergrond: psychologie, moraalwetenschappen en AI
• Publicatie: 10 maart 2026, Otheo Books