Elizaveta Porodina

Porodina’s vroege jaren werden beïnvloed door de brutale gebouwen in Moskou en haar moeder, die kunst in haar leven introduceerde. In haar onderbewustzijn werd kunst een verlengstuk en uitdrukking van “haar zelf”, waardoor elk van haar foto’s als een zelfportret kan worden gezien. Kunst werd — en is nog steeds — een onvermijdelijk en onafscheidelijk onderdeel van haar. Haar academische opvoeding in post-Sovjet-Rusland en haar interesse in menselijk gedrag leidden haar naar de studie klinische psychologie. Deze achtergrond, samen met haar streven naar een dieperebegrip van zichzelf, haar omgeving en anderen, vormde de overstap naar fotografie. Fotografie fungeert als een raam waardoor ze de geest stimuliert door te tonen in plaats van te spreken, omdat het onderbewuste niet verbaal is.

Het boek geeft inzicht in Porodina’s visie en werkwijze als beeldmaker, met een focus op emotie, identiteit en de onuitgesproken taal van beelden. De zogeheten “zelfportret”-metafoor onderstreept hoe persoonlijke geschiedenis en psychologisch begrip samensmelten in haar photographische taal. Het oeuvre wordt gepresenteerd in een verzorgde fysieke vorm die de literaire en visuele aspecten van haar werk aanvult.

Kenmerken

• 160 pagina’s
• Hardcover binding
• Editie: 1 armband
• Uitgever: Hatje Cantz Verlag
• Datum van verschijning: 1 mei 2022
• Thema: zelfportret en emotionele perceptie in fotografie