El Coronel No Tiene Quien Le Escriba

Een oudere gepensioneerde kolonel gaat elke vrijdag naar de haven om te wachten op de officiële brief die zijn eerlijke aanspraak op de diensten voor de vaderland kent. Het verhaal speelt zich af in een context waarin de bastaardachtige hoop van de kolonel op rechtvaardigheid tegen de stilte van de moederpartij botst. De roman werd geschreven door Gabriel García Márquez tijdens zijn verblijf in Parijs, waar hij als perscorrespondent arriveerde en met de stille bedoeling cinema te bestuderen. In drie versies werkte hij aan de tekst terwijl de sluiting van het krant waarvoor hij werkte hem in armoede stortte. Na La hojarasca markeert dit werk een stap richting ascese en een zuiverdere, transparantere stijl. Het behandelt ook ongelijkheid en geweld: een oude kolonel die elke vrijdag naar de haven gaat om de rechtmatige vergoeding voor zijn dienst aan het vaderland te ontvangen, terwijl het vaderland muis blijft. De roman werd in 2003 opnieuw gepubliceerd in de uitgave Debolsillo, met een beperkte editie van 100 pagina’s.

Inhoud

Een oude gepensioneerde kolonel gaat elke vrijdag naar de haven om te wachten op de officiële brief die zijn rechtmatige claim op de diensten voor het vaderland bevestigt. Het antwoord van het vaderland blijft uit, terwijl hij strijdt tegen de armoede en de onrechtvaardigheid die zijn leven tekent. Het werk werd geschreven tijdens een periode van Parijs en cinema-studier, en wordt gezien als een stap naar een zuiverdere en beknoptere schrijfstijl na La hojarasca. De roman behandelt ook geweld en de stilte van de staat bij het weigeren van rechtmatige claims. Uitgegeven op 01/03/2003 in Debolsillo Libri, pagina’s 100, editie: 2 stuks, Pocket Book, Penguin Books.