Een weg bomen naar morgen

Dit boek vertelt het verhaal van de Durmetuin, de meest unieke tuin van Vlaanderen, en onderzoekt waarom de laatste ‘vrije’ plekken in Vlaanderen niet bebost worden. Het verhaal verweeft fictie met historische en ecologische vragen, geïnspireerd door L’Homme qui plantait des arbres van Jean Giono. In Oost-Vlaanderen, in Tielrode nabij de Durme, de oude steenbakkerij en de vroegere scheepwerven van Boel, ontstond een bomentuin waar de grootvader van Christian Wittebroodt in 99 jaar cijnspacht een tuin aanlegde die ‘den hof van de generaal’ werd genoemd. Zijn kleinzoon heeft deze tuin verder uitgebouwd tot een plek met onder meer vele eikensoorten. Het centrale thema is de diversiteit en aanpassing aan klimaatwijzingen, en de vraag hoe we toekomstige groene ruimtes kunnen vrijwaren en mogelijk vergroten. Het boek bevat een voorwoord van Abraham Rammeloo en levert inzichten uit ecologie, kunst en religie die de lezer uitnodigen tot nadenken over environs en toekomst van het platteland in Vlaanderen.

Inhoud

Het verhaal volgt de evolutie van de Durmetuin en de drang om paden naar een groenere toekomst vrij te houden. Het gaat over de impact van geschiedenis op het landschap en de rol van particuliere initiatieven in klimaatbestendige bebossing en biodiversiteit. Naast het historische kader komen ook persoonlijke vertellingen en ecologische overwegingen aan bod, waarbij poëzie en feiten elkaar afwisselen in een pleidooi voor meer groen in Vlaanderen.

Kenmerken

• Auteur: Christian Wittebroodt

• Voorwoord: Abraham Rammeloo

• Uitgever: Epo, Datum: 10/04/2026

• Pagina’s: 256, editie: paperback