Een tuin voor verloren benen

'Een tuin voor verloren benen' is een aangrijpende roman van de Palestijnse auteur Mahmoud Jouda, die zich afspeelt tegen de achtergrond van de Mars van de Terugkeer, een massaal protest dat in 2018 en 2019 plaatsvond aan de grens van de Gazastrook met Israël. Deze protesten, waarbij duizenden inwoners van Gaza iedere vrijdag bijeenkwamen, waren bedoeld om te pleiten voor het recht op terugkeer naar de dorpen en steden waarvan zij tussen 1947 en 1949 uit waren gedreven. Wat begon als vreedzaam verzamelen met tenten en een feestelijke sfeer, ontaardde al snel in geweld, waarbij Israëlische soldaten scherp op de demonstranten vuurden. Het resultaat was verschrikkelijk: meer dan tweehonderd doden en duizenden gewonden, wat leidde tot een verwoest beeld van de Gazastrook, waarin veel mensen zichtbaar gewond zijn, op krukken of in rolstoelen.

In deze roman laat Jouda de stemmen van deze slachtoffers horen. De verteller zoekt de getroffen mensen op, zoals Nadir, een werkloze man die dagelijks naar het hek gaat om het verdriet van zijn vader om zijn verloren toekomst te ontlopen. Ook zijn nicht Nadia, die in het gezicht is geschoten, en zijn goede vriend Hassan, die de verschrikkingen van het geweld met zich meedraagt, komen aan bod. Deze personages illustreren de impact van het geweld op hun dagelijks leven en hun algehele bestaan in Gaza.

Mahmoud Jouda (1985) is niet alleen schrijver, maar ook psycholoog en journalist, die zijn verhalen doordrenkt met empathie en een diepgaande observatie van de effecten van conflict op de menselijke ervaring. 'Een tuin voor verloren benen' is zijn tweede roman, waarin hij op indringende wijze de verhalen van vergeten slachtoffers onder de aandacht brengt. Het boek biedt een indringend verslag van de blijvende gevolgen van de Mars van de Terugkeer en belicht de menselijke tragedies die zich daarachter schuilhouden.

Met deze roman biedt Jouda niet alleen een kijkje in de menselijke kosten van het conflict, maar ook een platform voor de stemmen van degenen die anders misschien genegeerd zouden worden. De krachtige vertaling door Djûke Poppinga maakt deze verhalen toegankelijk voor een breder publiek en benadrukt de noodzaak om te begrijpen en te leren van deze vergeten geschiedenis. 'Een tuin voor verloren benen' is een noodzakelijk boek dat de relevantie van de Palestijnse ervaring in de hedendaagse wereld versterkt.