Chantal Colomb onderzoekt de moeilijkheid om de poëzie van Rilke te vertalen, met als uitgangspunt de vertalingen van de Huitième Élégie de Duino door Roger Munier, Philippe Jaccottet en Jean-Yves Masson. Het werk situeert zich binnen de traductietheorieën van Antoine Berman, als lezer van Benjamin, en Yves Bonnefoy, poète de la présence. Centraal staat de vraag of men de poëzie van Rilke kan lezen op basis van vertalingen alleen. Voor een germanist is de Duineser Elegien gekenmerkt door een syntaxis die het Frans moeilijk correct kan overnemen. De Huitième Élégie is bovendien het gedicht waarin Rilke de Ouvert präsentieret, een dimensie die het mogelijk maakt het wereld te zien vóórdat het conceptueel wordt vastgesteld. Vertaling lijkt daardoor een scherm toe te voegen aan deze zuivere waarneming die de taal mogelijk verraagt. Wat verliezen en wat winnen we bij het vertalen van een gedicht van Rilke naar het Frans? Het boek levert een kritische, taal-inhoudelijke verkenning op.
Kernpunten
- Vraag: Rilkes poëzie lezen via vertalingen?
- Gebaseerd op vertalingen van Duineser Elegien
- Verkenning van traductie-theorieën van Berman en Bonnefoy
- Onderzoek: wat gaat verloren of gewonnen bij vertaling
- Duineser Elegien heeft een bijzondere Franse syntaxis
- Eighth Élegie prijst de Openbaring, onbegrip belicht
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: