Dyskursy irracjonalności w twórczości Petera Ackroyda: DE

Ksi¿¿ka ta analizuje dwie powie¿ci Petera Ackroyda, "Hawksmoor" i "Dom doktora Dee", pod k¿tem ich sk¿onno¿ci do irracjonalno¿ci i ma na celu zidentyfikowanie wspólnych punktów trzech nurtów literackich w konstrukcji irracjonalno¿ci: tradycji gotyckiej, romantycznej literatury wizjonerskiej i postmodernizmu. Elementem ¿¿cz¿cym ró¿nice mi¿dzy tymi "literaturami" jest odrzucenie rozumu: gotyk k¿adzie nacisk na silne uczucia, takie jak przeräenie lub strach, romantycy przywi¿zuj¿ du¿¿ wag¿ do znaczenia wizji jako ¿rodka osi¿gni¿cia ostatecznej wiedzy, podczas gdy postmodernistyczne prawa literackie skupiaj¿ si¿ wokó¿ zasadniczej niemo¿liwo¿ci posiadania jednego, logicznego znaczenia dyskursu. Celem jest zatem wskazanie, w jaki sposób elementy wy¿ej wymienionych konwencji literackich maj¿ wp¿yw na powie¿ci Ackroyda "Hawksmoor" i "Dom doktora Dee", poprzez wskazanie konkretnych elementów w obu tekstach, porównanie i zestawienie ich wspólnych lub odmiennych motywów, okoliczno¿ci fabularnych, wyboru postaci i technik narracyjnych.