Dyplomacja bismarcka i problem pokoju: w Stosunki mi¿dzynarodowe

Dyplomacja bismarckowska by¿a polityk¿ wprowadzon¿ przez niemieckiego kanclerza Otto Von Bismarcka w drugiej po¿owie XIX wieku. Z jednej strony polityka Bismarcka miäa na celu repozycjonowanie i konsolidacj¿ rozleg¿ego Cesarstwa Niemieckiego proklamowanego pod koniec wojny z napoleo¿sk¿ Francj¿ w 1871 roku, a z drugiej strony ustanowienie pokoju w Europie znajduj¿cej si¿ na rozdro¿u z powodu ekspansjonistycznych ambicji g¿ównych mocarstw europejskich. Aby to osi¿gn¿¿, ustanowi¿ szereg sojuszy mi¿dzy narodami europejskimi, rodzaj pu¿apki, aby unikn¿¿ potencjalnego konfliktu w czasie, gdy ekspansjonistyczna rywalizacja mi¿dzy nimi nasiläa si¿ zarówno w Europie, jak i poza ni¿. Wysi¿ki te sprawi¿y, ¿e Berlin stä si¿ dyplomatyczn¿ stolic¿ ¿wiata. Jednak upadek Bismarcka w 1890 r. doprowadzi¿ do zakwestionowania cäej architektury politycznej opracowanej przez starego kanclerza i zaostrzenia rywalizacji politycznej w Europie. Doprowadzi¿o to do wybuchu I wojny ¿wiatowej.