Dwuznacznośc

"Na marokäskiej scenie kulturalnej istnieje podwójna mowa: jedna arabska, a druga francuska, które tworz¿ i wymieniaj¿ si¿ wypowiedziami. Prowadz¿ ze sob¿ wojn¿, a potem zawieraj¿ pokój, w zale¿no¿ci od sk¿adu spo¿ecze¿stwa i jego mozaikowo¿ci, a tak¿e od charakteru elity, która je reprezentuje. I to w¿änie ten podwójny j¿zyk nadaje pisarstwu, my¿leniu i twórczo¿ci w¿asn¿ dynamik¿ i witalno¿¿. Je¿li chodzi o podziä autorów marokäskich na arabskoj¿zycznych i francuskoj¿zycznych, uwäam go za sztuczny, poniewä ma on na celu stworzenie g¿¿bokiej przepäci mi¿dzy pisarzami marokäskimi, niezale¿nie od j¿zyka, jakim si¿ pos¿uguj¿" - pisze Driss EL KHOURY. Kädy z artyku¿ów zawartych w tym zbiorze porusza - z przenikliwo¿ci¿, ostro¿ci¿ i trafno¿ci¿, a tak¿e w sposób, który "wynika z samej natury rzeczy" - jeden z tematów le¿¿cych u podstaw ¿ycia kulturalnego i intelektualnego w Maroku w szczególno¿ci oraz w ¿wiecie arabskim w ogóle. To pisarstwo o rzadkiej w ¿wiecie arabskim klarowno¿ci sk¿oni¿o mnie do przet¿umaczenia tego zbioru. Driss EL KHOURY jest bowiem wielkim pisarzem, który pozostaje niedoceniony, poniewä czytaj¿ go wy¿¿cznie arabskoj¿zyczni czytelnicy. St¿d ten skromny wysi¿ek, podj¿ty dla przyjemno¿ci i z ch¿ci udost¿pnienia go czytelnikom francuskoj¿zycznym.