Dusza migrantki

W latach po zakończeniu I wojny światowej Francja, potrzebując pracowników, aby zrekompensowac straty ludzkie, uciekla się do masowej imigracji mlodych Polaków. Udawali się oni do ciężkiej pracy w kopalniach węgla, fabrykach lub na farmach. Wśród nich byla Julka, mloda Polka, która przybyla w 1929 roku, aby zostac robotnicą rolną w odleglej wiosce w Szampanii. Znajdując się w calkowitej izolacji, która uczynila ją niezwykle bezbronną, zostala natychmiast i bezwstydnie wykorzystana przez rolnika. W historii jej nieszczęśc i ostatecznej integracji, niezachwiana milośc Julki do ojczyzny i cień Apolonii, babcia która pozostala w Polsce, postacią symboliczną, która zdaje się dźwigac na swoich barkach cale cierpienie i odpornośc Polski w obliczu wojen i rosyjskich najazdów