Dromen, sprookjes, mythen

Erich Fromm (1900–1980) wordt gezien als een van de belangrijkste denkers over mens en maatschappij van onze tijd. Dit boek, «Dromen, sprookjes, mythen», biedt geen simpele handleiding voor droomduiding maar een diepgaande visie op de vergeten taal van symbolen en betekenissen die ten grondslag ligt aan dromen, sprookjes en mythen. Fromm betoogt dat deze universele taal ons helpt de betekenis van beide oude en moderne uitingen te begrijpen en zo zelfinzicht te bevorderen. De taal der symbolen leert ons te communiceren met onszelf en met anderen, en opent daarmee toegang tot de kern van wat mens-zijn inhoudt. Dit werk onderscheidt zich door te laten zien hoe dromen, sprookjes en mythen elkaar raken en wat ze ons vertellen over de oorsprong van onze persoonlijkheid.

Inhoud en bedoeling

Het boek behandelt dromen, sprookjes en mythen als een gezamenlijke, belangrijke mededeling van onszelf aan onszelf. Het stelt dat deze symbolische taal de sleutel is tot het begrijpen van de verwevenheid tussen persoonlijke ontwikkeling en menselijk bestaan, en dat leren deze taal te verstaan leidt tot zelfinzicht en tot een beter begrip van wat het betekent om mens te zijn. Fromm vergelijkt zijn standpunt met die van Freud en Jung, en beweert dat duiding pas mogelijk is wanneer men deze universele taal leert verstaan. Het werk biedt volgens de auteur een meeslepende leidraad om dromen en mythen te interpreteren als onderdeel van de oorsprong van onze persoonlijkheid en als kern van waarachtig mens-zijn.