Down home

Down Home van Curtis Fuller is een jazzalbum dat uitgebracht werd op cd in 2012. Het album behoort duidelijk tot het hardbopgenre en wordt gezien als een klassiek voorbeeld van jazz waarin zowel traditie als vernieuwing samenvloeien. Fullers warme, krachtige trombonespel staat centraal in het geluid van het album en wordt ondersteund door een hechte, energieke bandbezetting. Naast Fuller zelf spelen Keith Oxman op tenorsax, Al Hood op trompet en bugel, Chip Stephens op piano, Ken Walker op bas en Todd Reid op drums. Het album bevat tien tracks, waarvan het merendeel originele composities van Curtis Fuller zijn. De openingstrack 'Down Home' zet meteen de toon met een groovende, gospel-geïnspireerde sfeer, karakteristiek voor Fullers benadering van hardbop. Een andere opvallende track is 'Nu Groove,' die veel energie en speelplezier uitstraalt en waarin de blazerssectie en de ritmesectie een fraaie interactie laten horen. Ook 'Ladies Night' behoort tot de opvallendere nummers, met een frisse melodie en krachtige improvisaties die het samenspel van de groep benadrukken. Naast deze swingende en uptempo stukken biedt het album verschillende contrasten, zoals met 'Sadness and Soul' van Chip Stephens, waarin een meer ingetogen sfeer wordt neergezet. De ballad 'Then I'll Be Tired of You' laat juist weer de lyrische kant van de groep horen, waarbij de saxofoon een belangrijke melodische rol speelt. Hierdoor blijft het album boeien en dynamisch, doordat het niet blijft hangen in één tempo of stemming. De productie van het album richt zich op een heldere, moderne sound zonder aan authenticiteit in te boeten. Curtis Fuller, bekend als een van de grote trombonisten uit de jazzgeschiedenis, laat hier in latere fase van zijn carrière horen dat zijn muzikaliteit en creatieve kracht onaangetast zijn gebleven. Zijn samenspel met de andere musici zorgt ervoor dat Down Home een sprankelend, levendig en toegankelijk hardbop-album is dat zowel liefhebbers van traditionele jazz als van hedendaagse uitvoeringen zal aanspreken. Down Home is daarmee niet alleen een eerbetoon aan Fullers rijke muzikale verleden, maar vooral een album dat het genre levend houdt door de energie, het vakmanschap en het speelplezier van alle betrokken musici.