Documents Diplomatiques Francais

In de eerste helft van 1923 vindt de operatie in het Ruhrgebied plaats, een ingrijpende gebeurtenis die het resultaat is van de mislukking van de conferentie in Parijs en de aanhoudende onenigheid tussen Frankrijk en Groot-Brittannië. Premier Poincaré besluit in samenwerking met België tot de inzet van ingenieurs en troepen in de Ruhr, met als doel de vermeende Duitse slechte wil met betrekking tot de herstelbetalingen aan te tonen. Het idee is om deze gebieden als een productief onderpand te benutten. Echter, naarmate de Duitse reactie om passief verzet te voeren sterker wordt, neemt de operatie een onverwachte wending, met de volledige bezetting van de Ruhr, de controle over de bezette gebieden en de instelling van een douanegrens met Duitsland.

Diplomatiek Beleid

In februari wordt er een plan ontwikkeld door het ministerie van Buitenlandse Zaken, dat de herstelbetalingen koppelt aan de intergeallieerde schulden en de gefaseerde evacuatie van het Ruhrgebied. Dit heeft als doel de economische positie van Frankrijk en zijn veiligheid op lange termijn te versterken. Vanaf maart wordt ook de mogelijkheid besproken van autonomie en neutralisatie van het Saarland en Rijnland onder toezicht van de Volkenbond. Poincaré probeert Groot-Brittannië te verzekeren van de goede bedoelingen van Frankrijk, en hij toont zich terughoudend ten opzichte van separatisme. Alle Duitse voorstellen voor gesprekken worden afgewezen zolang er geen einde komt aan het passieve verzet.

Europese Relaties

Tijdens de conferentie van Lausanne benadrukt Poincaré de solidariteit met Groot-Brittannië en Italië, vooral op financieel en economisch gebied, ook al ten koste van de relatie met Turkije. In Oost-Europa richt de Franse diplomatie zich op het vermijden van regionale conflicten, met name rond Memel. Frankrijk steunt Polen in de kwestie rond Oost-Galicië en Vilnius, terwijl Polen Franse acties in de Ruhr ondersteunt. De reis van maarschalk Foch getuigt van de toenemende samenwerking tussen Frankrijk en Polen.

Wereldsituatie in de Jaren '70

In de zomer van 1971 schokt de beslissing van president Nixon om de convertibiliteit van de dollar in goud op te heffen de westerse wereld. Dit besluit, genomen zonder overleg met Europese partners, markeert een belangrijke verschuiving in het internationale monetaire systeem, dat sinds de akkoorden van Bretton Woods in 1944 op de dollar was gebaseerd. Meerdere internationale bijeenkomsten volgen, waaronder een gesprek tussen Nixon en president Pompidou, wat uiteindelijk leidt tot de akkoorden van de Smithsonian Institution. Tegelijkertijd heeft de Franse diplomatie een sterke aanwezigheid in Oost-Europa en ontwikkelt zij de betrekkingen met het Midden-Oosten en Azië, waarbij de erkenning van de Volksrepubliek China door de VN een belangrijke mijlpaal is.