Die Grundbegriffe der Metaphysik: Welt Endlichkeit Einsamkeit: 6

De wintersemester 1929/30 aan de Universiteit van Freiburg markeert een cruciaal moment in de filosofie, met een vier uur durende lezing van Martin Heidegger die twee belangrijke thema’s behandelt. Ten eerste biedt deze lezing een diepgaande analyse van de in zijn antrittsvorlesung “Was ist Metaphysik?” enkel aangestreepte kwestie van verveling. Ten tweede behandelt het de essentie van de organismen en het leven, een onderwerp dat in “Sein und Zeit” slechts kort wordt genoemd.

De Basis van de Lezing

De lezing begint met een verkenning van het begrip metafysica en concludeert dat de drie metafysische vragen – over de wereld, eindigheid en vereenzaming – vanuit een fundamentele gemoedstoestand moeten worden benaderd. De eerste sectie heeft als doel de diepe verveling als de basisstemming voor het filosoferen aan te wakkeren. Heidegger onderscheidt drie fundamentele vormen van verveling, die de basis vormen voor de verdere ontwikkeling van de lezing.

Metafysische Vragen

In het tweede deel van de lezing worden de drie metafysische vragen verder uitgewerkt vanuit de eerder vastgestelde gemoedstoestand. Het onderzoek naar de wereld begint met een vergelijkende beschouwing van drie centrale stellingen: ‘de steen is wereldloos’, ‘het dier is wereldarm’, en ‘de mens is wereldbeeldend’. Dit onderzoek richt zich in eerste instantie op de middelste stelling, die dient als voorbereiding voor het wereldprobleem.

De Essentie van Dierlijkheid en Menselijkheid

De analyse van de wereldarmte van het dier leidt tot een diepere begrip van de essentie van het dier, het organisme en het leven. In de overgang naar de stelling ‘de mens is wereldbeeldend’ biedt de lezing een grondige analyse van de wereld en de creatie van de wereld door de mens.

Belang van de Lezing

Deze lezing wordt vaak beschouwd als een van de meest belangrijke die Heidegger ooit heeft gehouden en kan bijna worden gezien als een tweede hoofdwerk. Rüdiger Safranski benadrukt de opmerkelijke inhoud en diepgang van deze presentatie, die zowel de filosofische als de existentiële vragen van de mensheid aanraakt. Dit maakt de lezing tot een onmisbaar onderdeel van de filosofische canon en biedt lezers een rijke bron van reflectie over de fundamenten van ons bestaan.