Flying Wig is het elfde studioalbum van Devendra Banhart, uitgebracht in 2023 en doorgaans ingedeeld in het brede genre pop/rock, met sterke invloeden van alternatieve/indierock en ambientpop. Het album, dat in samenwerking met Cate Le Bon is geproduceerd en is opgenomen in een afgelegen hut, markeert een duidelijke verschuiving van zijn eerdere akoestische freak-folk-esthetiek naar een meer synthesizer-gedreven, gepolijst en subtiel psychedelisch geluid. De productie legt de nadruk op zachte, omhullende texturen, sequencers en etherische sferen die zowel modernistisch als intiem aanvoelen, vaak omschreven als melancholisch maar toch vreemd genoeg rustgevend, als een „sfeerverlichting" of een „melancholische massage".Tekstueel draait het album om thema’s als liefdesverdriet, trauma, rouw en vergeving, in een poging wanhoop om te zetten in dankbaarheid en wonden in een soort zachte lofprijzing. Mede beïnvloed door de haiku’s en de boeddhistisch getinte poëzie van Kobayashi Issa, behandelt Banhart zware onderwerpen met grillige, surrealistische beeldspraak en ingetogen humor, waardoor existentiële angst eerder teder dan beklemmend aanvoelt. De zang is ingetogen en intiem, en zweeft vaak boven langzame, hypnotiserende grooves die de grenzen tussen soul, gospelinvloeden, Americana en slackerrock doen vervagen. Als geheel presenteert 'Flying Wig' een samenhangende, ingetogen klankwereld die uitnodigt tot langzaam, reflectief luisteren, en toont het Banhart op een uitgeklede maar qua textuur avontuurlijke hoogtepunt in zijn latere carrière.
Fnacorigineel album - Verschenen op 22/09/2023 - bij Import
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: