Dit overzicht bundelt de belangrijkste informatie over Aaron Copland en zijn invloedrijke balletpartituren uit de Parijse jaren en de vroege jaren dertig. Copland heeft een centrale rol gespeeld in het verankeren van de Amerikaanse concertmuziek op het wereldtoneel. Een van zijn meest ambitieuze werken uit die periode is Grohg, een vroeg briljant éénakter-ballet voor volledig orkest, geïnspireerd door de stille expressionistische film Nosferatu. Daarnaast markeert Billy the Kid een van zijn eerste grote stappen in een veramerikaniseerde vorm van muziek uit de jaren dertig: een volwaardig Amerikaans ballet in stijl en inhoud. Het werk wordt gekenmerkt door een koperkleurige klankwereld, een opvallende syncopische cadans, filmische ruimtelijkheid en een rijk folkloristisch karakter. Deze liederen en stukken illustreren Coplands vermogen om zogenaamd traditionele Amerikaanse thema’s te verweven met modernistische en filmische invloeden, wat heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van een kenmerkende toon voor het Amerikaanse ballet en orkestrale muziek. Het geheel geeft een beeld van Coplands transitie naar een geluid dat zowel nationaal als universeel resoneert, en plaatst diens werk in een context van belangrijke muzikale innovaties uit de vroege twintigste eeuw.
Belangrijkste kenmerken
- Éénakter-ballet voor volledig orkest
- Grohg als Parijse hoogtepunt
- Billy the Kid: eerste volwaardige Amerikaanse ballet
- Stijl: koperkleurig, syncopisch, filmisch
- Invloed: veramerikaniseerde muziek uit de jaren dertig
- Inspirasie: Nosferatu als stille filmfiguur
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: