Depresja i perfekcjonizm

Studia medyczne wymagaj¿ od studentów intensywnego zaangäowania, cz¿sto zwi¿zanego z wysokim poziomem perfekcjonizmu postrzeganego jako niezb¿dny do osi¿gni¿cia sukcesu. Jest to przekrojowe, opisowe i analityczne badanie 206 studentów medycyny, którzy odpowiedzieli na Inwentarz Depresji Becka (wersja skrócona) i Kwestionariusz Perfekcjonizmu Réhaume.¿redni wiek uczestników wynosi¿ 21,49 ± 1,37 lat, a stosunek p¿ci 1,43. Wi¿kszo¿¿ z nich by¿a perfekcjonistami, a 29,6% cierpiäo na umiarkowan¿ lub ci¿¿k¿ depresj¿. Zaobserwowano wysoce istotn¿ korelacj¿ (p ¿ 0,001) mi¿dzy wynikami perfekcjonizmu a: (1) negatywnymi konsekwencjami perfekcjonizmu, (2) depresj¿ i (3) negatywnymi konsekwencjami perfekcjonizmu i depresji. Studenci perfekcjoni¿ci wykazywali wi¿cej objawów depresji, zwi¿kszony stres, wi¿ksz¿ samokrytyk¿, wi¿ksze zw¿tpienie w siebie i brak inicjatywy ni¿ studenci bez perfekcjonizmu.