Demian: Het Verhaal van Emil Sinclairs Jeugd

Hermann Hesse schreef Demian, midden in de Eerste Wereldoorlog, toen hij circa 40 jaar oud was. Het manuscript werd in het najaar van 1917 voltooid en pas in juni 1919 gepubliceerd, na de oorlog. De bekendmaking kwam traag doordat Hesse het werk lange tijd als het debuut van een ziek jonge dichter presenteerde, met de fictieve figuur Emil Sinclair als tijdkritisch spreker. Desondanks maakte Demian al snel een stormachtige carrière mee: het boek kreeg in hetzelfde jaar de Fontane-Preis voor het beste debuut van een jonge auteur en raakte al gauw verzeild in een boeiende notoriteit. Thomas Mann verwees naar de elektrische werking van het verhaal en vergeleek het met Goethes Werther, omdat het de tijdsgevoeligheid van een hele jeugd treffend raakte. Totdat het pseudoniem van Hesse in mei 1920 bekend werd, verschenen er aanvankelijk drie oplagen; onder zijn eigen naam volgden er tijdens zijn leven nog 93 oplagen. Het werk is later heruitgegeven als onderdeel van Hesses oeuvre.

Demian werd later gepubliceerd in 208 pagina’s, in editie 55, als paperback, uitgegeven door Libri GmbH. De uitgave is toegeschreven aan Hermann Hesse als auteur en draagt een publicatiedatum van 01/01/1996 onder het label van Suhrkamp.

Het boek heeft een invloedrijke literaire geschiedenis en wordt vaak genoemd in verband met zijn vroege, doorleefde thema’s en de parallellen met de roemrijke Duitse romantiek, naast een blijvende belangstelling voor de ontwikkeling van identiteit en individualiteit die centraal staan in Hesses werk.