De vulkaan

De Vulkaan, beschouwd als het beste boek van Klaus Mann, is een van de belangrijkste exilromans ooit geschreven. Het verhaal volgt een groep kunstenaars en bohémiéns die begin jaren dertig regelmatig afspreken in een café in Parijs, onder wie de actrice Marion, de jonge dichter Martin die aan heroïne verslaafd is, diens geliefde de Braziliaan Kikjou en een Amsterdamse hoogleraar. Daarnaast reizen twee jonge Duitse proletariërs zonder papieren door heel Europa terwijl de dreiging van het nazisme oploopt; ons beeld wordt zo’n breed palet van emigranten met uiteenlopende motieven. Mann schetst hun strijd om het bestaan, twijfels, heimwee, vriendschap, eerzucht, liefde, eenzaamheid en de angst voor de dood, en tegelijk het verlangen daarnaar. De verschijning in 1939 laat Europa op een vulkaan lijken, waar de spanningen toenemen naarmate de tijd vordert. Het werk werd in het Nederlands vertaald door Ria van Hengel, een laureaat van de Martinus Nijhoff Vertaalprijs, en verschijnt voor het eerst in vertaling in deze editie.

Inhoud

De Vulkaan volgt een groep aan de nazi’s ontvluchte kunstenaars en bohemiéns die begin jaren dertig in Parijs bijeenkomen. Onder hen bevinden zich de actrice Marion, de begaafde jonge dichter Martin (waar Klaus Mann zelf in te herkennen is), diens geliefde de Braziliaan Kikjou en een Amsterdamse hoogleraar. Wat hen bindt, is de angst voor het opkomende nazisme, heimwee naar hun vaderland en de hoop op een betere toekomst. Naarmate de jaren vorderen, wordt de dreiging steeds groter: in 1939 lijkt Europa op een vulkaan die opbarst. Het boek, dat Mann beschouwt als zijn beste, behoort tot de belangrijkste exilromans aller tijden.