De vervlogen tijd

Een weemoedige terugblik op de tijd van Wim Daniëls’ jeugd in de jaren vijftig en zestig. Het boek neemt de lezer mee naar een langzamer leefwereld in een Vlaams dorp waar boeren soms met hun vee de weg blokkeerden en het verkeer stillegden. ’s Zomers stonden mensen ’s avonds buiten op de stoep, kruideniers verkochten op rekening, en nog niet iedereen bezat een televisie. Kinderen mochten af en toe kijken bij de ene familie in de straat die wel een toestel had. Thuis waren er hoorspelen op de radio en melk werd gezien als de witte motor, terwijl kolen de zwarte brandstof vormden. Op zaterdag zat Wim in de teil, in het troebele water, als jongste thuis. In De vervlogen tijd schetst hij wat er was en wat nu niet meer is, soms met weemoed, soms met een zucht van verlichting. In De verloren tijd herhaalt hij deze verhalen en gevoelens. Wim Daniëls verscheen op 28/09/2023 bij VBK Media.

Inhoud

In dit boek neemt Wim Daniëls ons mee naar de tijd van zijn jeugd: de jaren vijftig en zestig. Een tijd waarin het leven wat trager ging. In het dorp waar hij opgroeide woonden nog boeren die soms met hun vee de weg blokkeerden en in alle rust het verkeer lieten wachten. In de zomer stonden de mensen ’s avonds buiten op de stoep. Er waren kruideniers waar je op rekening kon kopen. Nog lang niet iedereen had een tv, maar als kind mocht je op woensdag- en zaterdagmiddag gaan kijken bij die ene familie in de straat die al wel een toestel had. Thuis waren er de hoorspelen op de radio. Melk was nog de witte motor en kolen waren nog de zwarte brandstof. En op zaterdag zat Wim in de teil, in het troebele water, want hij was de jongste thuis. In 'De vervlogen tijd' schetst Wim wat er was en nu niet meer is, soms met weemoed, soms met een zucht van verlichting. In 'De verloren tijd' schetst Wim wat er was en nu niet meer is, soms met weemoed, soms met een zucht van verlichting.