De tijd zelf

Op de werktafel van Harry Mulisch lagen op de dag van zijn overlijden aantekeningen, prints, knipsels en boeken. Deze paperassen waren bestemd voor een roman met als titel De tijd zelf. Drie verhaallijnen komen erin op gang en het dwingende verband tussen thema’s, dromen, gedachten en autobiografische gebeurtenissen vormt een spiegel voor het schrijverschap. De stukken geven een beeld van het tastend zoeken dat Mulisch aanzet tot een literair proces waarin aantekeningen en fragmenten dienen als bouwstenen voor een groter geheel. Marita Mathijsen en Arnold Heumakers schreven begeleidende essays en kozen de dagboekfragmenten die in deze context een stem geven aan de periode en aan de motivaties achter de opzet van de roman. Het boek belicht hoe notities en fragmenten kunnen fungeren als een drijvende kracht achter een concept dat verder gaat dan losse ideeën, en hoe de selectie van fragmenten richting geeft aan het verhaal dat mogelijk uit deze bronnen geboren zou worden. Dit beschrijft een werk in wording en de ambitieuze poging om structuur te geven aan gedachten van een groot schrijver.

Inhoud

• Drie verhaallijnen in De tijd zelf.
• Aantekeningen tonen tastend zoeken van de schrijver.
• Essays door Marita Mathijsen en Arnold Heumakers.
• Dagboekfragmenten geselecteerd door de auteurs.