De strafkolonie

Een geschiedenisverhaal over een ambitieus project met een duistere kant: de Kolonie van Weldadigheid ontstond honderd jaar na de Franse tijd en werd in 2018 herdacht als tweehonderd jaar geleden. Het oorspronkelijke plan wilde door middel van landbouw de toestand van armen en lagere volksklassen verbeteren en hen verheffen tot beschaafde burgers. Al gauw ontstond de behoefte om onzedelijke en onwillige kolonisten te scheiden van de rest, waardoor een strafkolonie werd ingericht op de Ommerschans en later ook in Veenhuizen vanwege ruimtegebrek. In dit boek legt Wil Schackmann de lotgevallen van bannelingen, inwoners en opzichters bloot en schetst hij een levendige geschiedenis van een toegepast maakbaarheidsideaal. Het werk biedt een gefocuste inkijk in hoe verzedelijken en beschaven in zijn werk ging en welke impact dit had op de mensen die er leefden. Een document dat geschiedenis en maatschappelijke ideologie verweeft en vragen oproept over mensbeelden en bestuurspraktijken uit het verleden.

Over het werk

In dit boek beschrijft Wil Schackmann de geschiedenis van de Kolonie van Weldadigheid, opgericht om de toestand van armen en lagere volksklassen te verbeteren en hen tot beschaafde burgers te verheffen. Er ontstond snel een strafkolonie om onzedelijke en onwillige kolonisten te scheiden, aanvankelijk op de Ommerschans en later in Veenhuizen. Het werk verwerkt de lotgevallen van bannelingen, inwoners en opzichters tot een levendige geschiedenis van een toegepast maakbaarheidsideaal.

Hoofdonderwerpen

• Kolonie van Weldadigheid
• strafkolonie op Ommerschans
• Veenhuizen als uitbreiding
• bannelingen, inwoners, opzichters
• maakbaarheidsideaal