De ongewone lezer

Deze samensmelting geeft een beknopte, trage en speelse kijk op Alan Bennett’s romanie over de koningin die een bibliobus ontdekt bij Windsor Castle en zich, tegen haar verwachting in, verslingert aan lezen. Wat begon als een onbekommerde gewoonte om een boek te lenen, groeit uit tot een levensveranderende ervaring die zowel komisch als schrijnend is. Door haar leeshonger veranderen relaties, stiltes worden gevuld met literaire referenties en de koers van het koninklijk bestuur krijgt onverwachte wendingen. De ongewone lezer biedt een satire op de cultuur van ontlezing én een ode aan literatuur, gezien door de ogen van een koning(in) die haar positie heroverweegt door de kracht van verhalen.

Samenvatting

Tijdens een wandeling achter haar honden aan stuit de Engelse koningin op een bibliobus die geparkeerd staat bij de keuken van Windsor Castle. Ze voelt zich verplicht een boek te lenen en, hoewel ze van plan is het later ongelezen terug te brengen, begint ze meteen te lezen. Het leesvirus neemt bezit en ze zal niet meer ophouden. De koningin maakt kennis met schrijvers als Proust, Sylvia Plath en Alice Munro; tijdens een staatsbanket reageert ze op Jean Genet; en ze ontdekt in haar eigen bibliotheek (vaak gesigneerde) werk van Thackeray, Dickens, Hardy en Georde Elliot. Het lezen maakt haar tot een ander mens, tot een koningin die niet langer past bij de oude rollen. Alan Bennett schildert dit alles met humor en tederheid als een scherpe satire op de cultuur van ontlezing, maar tegelijk ook als een eerbetoon aan literatuur.