De Mythe van Sisyphus: Essay over het absurdisme

The notie van het absurde en de verhouding tussen absurde en zelfmoord vormen de kern van dit essay. Na het conflict tussen het verlangen naar begrip en geluk en de stilte van de wereld, rijst de vraag of het leven de moeite waard is om te leven. Als het absurde voor mij duidelijk is, moet ik het vasthouden door een helder inzicht en het leven erkennen door te leven. Revolte, vrijheid en passie volgen uit die houding. De mens is vastberaden om volledig te sterven, maar weigert de hoop op het hiernamaals, en door bevrijding uit die hoop leert hij leven te houden ondanks een onverschillige en vergankelijke wereld. Beelden van Don Juan, de acteur en de avonturier illustreren vrijheid en de heldere wijsheid van de absurde mens. Creatie, zelfs wanneer hij eraan twijfelt of die mogelijk is, wordt voor de mens de beste kans om bewustzijn alert te houden voor de felle en zinloze beelden van de wereld. Het werk van Sisyphus, die de goden veracht, van het leven houdt en de dood haat, belichaamt de menselijke conditie. Hoewel de weg naar de top zwaar is, is de beloning inherent aan de inspanning. Men moet Sisyphus gelukkig voorstellen.

Albert Camus (Auteur) - Verschenen op 21/02/1985 bij Gallimard.

Pagina’s: 169, Uitgave: Repr., Pocket Book, Editions Gallimard.

Anders dan in andere werken, legt dit essay de nadruk op hoe de mens ondanks het absurde kan kiezen voor een zinvol en intens leven, met aandacht voor vrijheidsdrang en overtuiging.

Kenmerken

• Thema: absurde en relatie tot het leven
• Revolte en vrijheid als levenshouding
• Beelden van Don Juan en avonturier
• Creatie houdt bewustzijn alert op wereld
• Sisyphus als metafoor van de menselijke conditie