De mystieke weg

In De mystieke weg onderzoekt Friedrich Weinreb het innerlijke leven van de mens en de vraag wie wij ten diepste zijn. De tekst gaat na hoe wij onszelf kennen, naast de uiterlijke verschijning en het fysieke lichaam. Weinreb benadrukt dat er een innerlijke kern bestaat, onze ziel, en dat de mens door de goddelijke adem, ingeblazen bij de schepping, is geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God. De joodse mystiek biedt hiervoor oeroude literatuur over een innerlijke reis die de mystici maken. Deze reis voert hen door zeven hemelse hallen tot het gezicht van God op Zijn troonwagen, en stelt hen in staat zichzelf en de wereld om hen heen beter te begrijpen. Weinreb legt op indringende wijze uit dat deze innerlijke reis nog steeds actueel is: iedere mens ondergaat deze reis door de hemelen en ervaart zo de waarde van de joodse overlevering voor de moderne mens. Zijn omvangrijke œuvre toont hoe hij de wereld van de joodse mystiek uitlegt aan de mens van deze tijd, vertrekkend vanuit de overtuiging dat er in de Bijbel en in de joodse traditie een oud weten bewaard is. Dit werk biedt een vaste leidraad voor wie zoekt naar houvast op zijn weg door deze wereld.

Kernpunten

• Innerlijk leven en ziel
• Uiterlijk en innerlijke kern verbonden
• Goddelijke adem bij de schepping
• Reis door zeven hemelse hallen
• Begrip van zichzelf en de wereld

Achtergrond

Weinreb (1910–1988) heeft een omvangrijk oeuvre ontwikkeld waarin hij de wereld van de joodse mystiek uitlegt aan de mens van deze tijd. Uitgaande van de overtuiging dat in de Bijbel en in de joodse overlevering oud weten bewaard is, zoekt hij naar een vaste leidraad die de mens houvast kan bieden in het verblijf van deze wereld.