De lege hemel

Dit boek onderzoekt het begrip eenzaamheid als het gevoel van een tekort aan verbondenheid en als een verschijnsel dat menselijke talenten kan blootleggen. Marjan Slob beschrijft hoe eenzaamheid zich manifesteert in verschillende levensfasen en hoe het samenhangt met zelfreflectie en verbeeldingskracht. Ze bespreekt de grote denkers Blaise Pascal, Daniel Dennett en Simone de Beauvoir en laat zien hoe inzichten uit romans, films en popliedjes meezoeken naar de menselijke conditie. Daarnaast trekt ze onverwachte parallellen tussen eenzaamheid, podiumvrees, maskers, selfies, ruimtereizen en getut op dames-wc’s, met David Bowie als gids die speelt met verlies. Het boek belicht zowel de heilzame kanten van eenzaamheid als de schaduwkant van isolatie, en nodigt uit tot nadenken over wat het betekent om mens te zijn en hoe eenzaamheid kan worden begrepen en mogelijk ontwikkeld.

Inhoud

Marjan Slob verkent wat eenzaamheid is: het gevoel van een tekort aan verbondenheid en de eigen mogelijkheden tot zelfreflectie en verbeeldingskracht die daarbij horen. Ze plaatst het begrip in dialoog met denkers en brengt voorbeelden uit film, literatuur en populaire cultuur. Door deze combinatie laat ze zien dat eenzaamheid bij de mens hoort en kan wisselen naar verschillende vormen doorheen het leven, van jong tot oud.

Kenmerken

• Definitie van eenzaamheid als tekort aan verbondenheid
• Eenzaamheid als bron van zelfreflectie en verbeeldingskracht
• Dialoog met Pascal, Dennett en De Beauvoir
• Voorbeelden uit romans, films en popcultuur