De laatste nomade: Van goudgeel zand tot rood oker

Het verhaal schetst een vrouw, getekend door ontheemding, intieme pijn, liefde en onzekerheid. Haar levensweg nodigt uit tot zelfreflectie. Haar weerbaarheid is opmerkelijk. Bernadette ziet het levenslicht in de bruisende havenstad Casablanca. Ze wordt van kindsbeen af meegezogen in het nomadische bestaan van haar ouders en voorouders, door het goudgele zand dat haar jeugd kleurt. Opgejaagd door bedreigingen en een versmachtende sfeer als gevolg van de onafhankelijkheidsstrijd in de Maghreblanden, verzandt een vlucht in drijfzand. Getekend door ontheemding volgt een zware tocht, vergezeld van intieme pijn, ook liefde, maar vooral onzekerheid. Zelfs wanneer ze zich eindelijk vestigt aan de rode oker in de Provence, blijft de onrust knagen en sluimert een drang naar vrijheid. Deze tegelijk prangende en aangrijpende kroniek weeft fragmenten uit het leven van Bernadette Bérard, geboren als Bernadette Lucie Cardona. De momenten die haar levensweg markeren, nodigen uit tot zelfreflectie en bescheidenheid, maar bovenal tot bewondering voor haar weerbaarheid om telkens weer op te staan.