De kunst der zotheid

'De Kunst der Zotheid' is een antwoord of Erasmus’ 'Lof der Zotheid', héél veel gelezen maar niet altijd begrepen. Aan de hand van denkers en kunstenaars van het christelijk humanisme – Dürer, Da Vinci en in het bijzonder Quinten Matsys – onderzoekt de auteur de tijdswending aan het einde van de 15de eeuw, waarin voor het eerst humor en satire krachtige wapens werden voor introspectie en sociale ontvoogding. Niet langer was de duivel de oorsprong van onze ondergang, maar de zwakheden van de mens zelf, ongeacht onze natuurlijke neiging naar het goede. In navolging van 'Het narrenschip van Brant' (1494) en later 'Lof der Zotheid van Erasmus' (1509), ontstond er een generatie kunstenaars in de Lage Landen én in Italië, die het humanistische gedachtengoed prachtig vertaalde in hilarische, visuele satire; een wapen dat tot op de dag van vandaag relevant blijft. Uitermate bijzonder daarin is de culturele kruisbestuiving tussen de Vlaamse meesters enerzijds en Leonardo da Vinci anderzijds. Voorzien van prachtige illustraties schetst 'De kunst der Zotheid' de verrassende dialoog die plaatsvond tussen de groteske tronies van de Italiaanse grootmeester en de hilarische schilderijen van Matsys. Véél meer dus dan leerzaam leesvoer: een dikke brok kijkgenot. Voor zijn kunstwerken heeft de schilder-etser Karel Vereycken (1957) meerdere prijzen gewonnen. Daarnaast is hij ook de auteur van een honderdtal artikels over kunstgeschiedenis. In 1991 verkreeg hij de Franse nationaliteit, het land waar hij woont en werkt. Geboren in Antwerpen, blijft Karel speciaal verliefd op de cultuur en de geschiedenis van de Lage Landen. ‘De huidige generatie heeft dringend nood aan de bevrijdende, louterende lach van Erasmus en Quinten Matsys,’ meent Karel.