De jongen uit Buchenwald

Na bevrijding uit Buchenwald delen Robbie Waisman en de andere jongens hun ervaringen van ontbering, woede en verlies. Romek Wajsman komt net vrij uit een kamp waar meer dan 60.000 mensen zijn vermoord, en hij verlaat het kamp met 472 andere jongens, waaronder Elie Wiesel. Aanvankelijk was de groep boos op de wereld en zocht het zwaarder geweld als uitlaatklep. De jeugd werd getekend door terreur en dood, en het proces om te leren opnieuw te functioneren in de samenleving begon na onmenselijke ervaringen. Het verhaal verlegt zijn aandacht naar een nieuw thuis dat Albert Einstein en rabbijn Herschel Schacter bieden, een plek om te helen, te revalideren en een nieuw, vrij leven te beginnen. Robbie Waisman deelt in dit boek zijn uitzonderlijke verhaal en beschrijft hoe hij, met hulp, zijn pijn wist om te zetten in veerkracht.

In de pers wordt het verhaal gewaardeerd om Waismans weerstand tegen – en uiteindelijke acceptatie van – hulp en genezing, en gezien als een boeiend verslag over herstel van extreem trauma. Het wordt beschreven als pijnlijk en ontroerend en als essentieel leesvoer. De memoires worden geprezen als krachtig en levensbevestigend.

• Romek Wajsman bevrijd uit Buchenwald met 472 jongens
• Elie Wiesel onder hen; de jongens kregen bijnaam
• Het verhaal draait om woede, geweld en heropvoeding
• Heling gebeurt met hulp van Einstein en Schacter
• Krachtig getuigenis van trauma en veerkracht