De grenshonden

Een meesterwerk in de Duitse reportageliteratuur waarin literatuur, realiteit en geschiedenis samenkomen. Tussen het oude Oost- en West-Duitsland, aan de Baltische Zee, ligt de grens die bewaakt wordt door honden, elk vastgebonden aan zijn eigen stuk land. Dit is hun verhaal. Marie-Luise Scherer beschrijft levendig en nauwkeurig het leven van honden en mensen op de grensstrook en de realiteit en absurditeit van de Duitse grens met zijn mijnenvelden, wachttorens en automatische schietinstallaties. Ze legt de focus daarbij niet op vluchtelingen of op de schutters, maar op de waakhonden die daar patrouilleren. Een van de honden is Alf, wiens lot Scherer volgt tot nadat de grens werd geopend. Door de politieke ontwikkelingen na de val van de Berlijnse Muur in november 1989 is De grenshonden(1994) een historisch document en een klassieker in de Duitse literatuur geworden. De toon wordt gekenmerkt door een bijna onpersoonlijke alwetendheid, die zich uit in een soms magnifieke, pathetische stijl. Hier spreekt de wereld zelf.”

Kenmerken

• Alf als hoofdpersonage
• Grens tussen Oost- en West-Duitsland
• Focus op waakhonden, niet op vluchtelingen of schutters
• Historisch document na val Berlijnse Muur (1990)
• Stijl: onpersoonlijke alwetendheid, soms pathetisch