De gitaren des doods

Elomar Figueira Mello (1937) is in Brazilië bekend als nationale volksdichter, dichter, zanger en componist. Zijn werk wordt op scholen en universiteiten bestudeerd en ontstond onder invloed van Literatura de cordel, goedkope almanakken met volksverhalen, poëzie en liedjes, vaak voorzien van houtsneden en opgehangen aan een koord. Zijn literatuur en muziek worden gekenmerkt door de traditie van de Caatinga, een uitgestrekt, onherbergzaam gebied in het sertão van Brazilië, waar hij opgroeide in een traditionele boerenfamilie. Een van zijn werken, De gitaren des doods (Auto da Cantingueira), bestaat uit vijf gedichten die tevens het libretto vormen voor een opera met dezelfde titel. Het verhaal draait om Dassanta, een geitenhoedster die “mooier dan de dood” is, en de strijd tussen twee mannen met gitaar en poëzie om haar hand. Elomar schreef talloze gedichten, opera’s en boeken.

Het verhaal speelt in de Caatinga, een levendige maar ruige omgeving waar dichtbundels en muziek harmonieus samenkomen in zijn werk. Het oeuvre van Elomar is een mix van poëzie, zang en componeren, waarmee hij ook literatuur en muziek met elkaar verweeft. De publicatie gaat verder dan een dichtbundel: het biedt een poëtisch en muzikaal vlak waarin liefdesverhaal en existentiële thema’s elkaar ontmoeten in een rijke culturele context.

Kenmerken

• Gedichten en opera-libretto in één werk
• Verwijst naar Dassanta, geitenhoedster uit het verhaal
• Geïnspireerd door de cultuur van Caatinga en sertão
• Auteur: Elomar Figueira Mello (1937)
• Vertaling door Mendel Hardeman
• Paperback, editie 1 armband, 224 pagina's, uitgegeven door Uitgeverij Ezo Wolf