de gewone rechter en bestuursrechtspraak

Dit boek behandelt de taakverdeling tussen de gewone rechter en de colleges die met bestuursrechtspraak zijn belast. Uitgangspunt is de regeling in de Grondwet en de daarop gebaseerde wetten. De bevoegdheid van de bestuursrechter is het eerste aanknopingspunt, maar de scheidslijn wordt in feite door de rechtspraak van de Hoge Raad getrokken aan de hand van het beginsel van de formele rechtskracht. Daarop is wel kritiek uitgeoefend maar het beginsel is in de woorden van de Hoge Raad onontbeerlijk. In deze tweede druk wordt nog eens duidelijk uiteengezet dat de formele rechtskracht een adequaat middel is om de taken af te bakenen, en afgerekend met de gedachte dat er veel uitzonderingen op dat beginsel zijn gemaakt. Dat aantal is miniem en zal in de toekomst nagenoeg verwaarloosbaar zijn. De figuur van het zelfstandig schadebesluit krijgt een kritische behandeling, en de recente voorstellen om deze te laten verdwijnen worden met instemming besproken. De spoedprocedures krijgen speciale aandacht. Ook wordt de aansprakelijkheid voor rechtmatige overheidsdaad en de rol van de burgerlijke rechter op dit vlak belicht. Door de ruime en tot op de huidige dag bijgewerkte vermelding van de jurisprudentie is dit boek ook van wezenlijk belang voor de praktijk. Het is evenzeer van nut voor de belanghebbenden die in beroep gaan bij de bestuursrechter en als voor degenen die schadevergoeding vorderen bij de burgerlijke rechter. Tenslotte is het een nuttige leidraad voor bestuursorganen en rechters die met beroepen en vorderingen te maken krijgen.