De blauwe jongen

Een geromantiseerde autobiografie van Jean Giono, Jean le Bleu (1932), waarin hij de herinneringen aan zijn jeugd in Manosque (Haute Provence) heeft geboekstaafd. Het werk roept robuuste, zintuiglijke beelden op: het grote ouderlijk huis boven, het donkere schoenlappersatelier van zijn vader, en beneden de lichte wasserij van zijn moeder, waar wasmeisjes rondfladderen en de jonge Jean niet onberoerd laat. De binnenplaats met schapen en de onvervreemdbare geur horen bij de markante dorpsbewoners die er komen aanwaaien. Deze gesublimeerde evocatie van een Provençaalse kindertijd is een van de hoogtepunten uit het rijk variërende oeuvre van een van de grote Franse schrijvers uit de vorige eeuw. Het boek is vertaald door Kiki Coumans en werd op 4 juli 2024 gepubliceerd bij Singel Uitgeverijen.

Samenvatting

Een geromantiseerde autobiografie die herinneringen aan de jeugd in Manosque oproept: de familiale woning, het atelier boven en de wasserij beneden, en de herinneringen aan wasmeisjes, dorpsleven en de zindelijke geur die daarbij hoort.

Belangrijkste kenmerken

• Autobiografisch portret van Jean Giono
• Herinneringen aan jeugd in Manosque, Haute-Provence
• Ouders’ huis met Schoenlappersatelier en wasserij
• Zintuiglijke beelden: binnenplaats, schapen, geuren
• Hoogtepunt uit Gionos œuvre