Crosstops - Ego That Ate The World - LP
Uitgelicht
|
21,35 |
Naar shop
|
|
21,70 |
Naar shop
|
|
23,04 |
Naar shop
|
Beschrijving
The Ego That Ate The World van Crosstops is een LP die zich situeert op het snijvlak van punk en hardcore, met scherpe, ruige energie en teksten vol rauwe humor en maatschappijkritiek. Het album biedt een stevig geluid waarin invloeden van klassieke punk, country en een vleugje metal doorsijpelen. Crosstops houdt vast aan een compromissloze stijl, terwijl inventiviteit en toegankelijke riffs zorgen voor een soms verrassend melodieuze ondertoon. Het album telt zestien korte, heftige nummers die samen ruim drie kwartier duren. De sfeer is energiek en underground, met een gruizige, dynamische productie verzorgd door Justine Phelps en gemasterd door John Cuniberti. Enkele opvallende tracks zijn Dear Satan (snelle opener), Cockblocker (humoristische maar pittige ondertoon) en The Ego That Ate The World als titelnummer. Ook Cocaine Angel en Wasting Away Again belichten verschillende facetten van de band, met stevige gitaren en cynische teksten. De plaat bevestigt Crosstops als compromisloos en vol attitude, ideaal voor liefhebbers van rauwe punk en hardcore.
Inhoud en stijl
De Ego That Ate The World is een LP die op het kruispunt van punk en hardcore opereert, met een rauwe en energieke vibe en maatschappijkritische teksten. Invloeden uit klassieke punk, country en een vleugje metal sijpelen door in het geluid, terwijl de band een compromisloze stijl behoudt en tegelijk inventiviteit en toegankelijke riffs toevoegt met af en toe een melodieuze ondertoon. Het album bevat zestien korte, hevige nummers die samen ruim drie kwartier duren. De productie door Justine Phelps en mastering door John Cuniberti dragen bij aan het gruizige, dynamische karakter. Opvallende tracks zijn Dear Satan als snelle opener, Cockblocker met een humoristische maar pittige kant, en The Ego That Ate The World als titelnummer dat laat horen waar de band voor staat: woeste vocalen en stevige instrumentatie met maatschappijkritische thema’s. Ook Cocaine Angel en Wasting Away Again tonen verschillende facetten van de band, telkens met een combinatie van harde gitaren en cynische teksten.
Belangrijke nummers
- Dear Satan — snelle opener met directe toon
- Cockblocker — humoristisch doch pittig
- The Ego That Ate The World — titelnummer, woeste vocalen
- Cocaine Angel — harde gitaren, cynische teksten
- Wasting Away Again — variatie in toon en riffs
The Ego That Ate The World van Crosstops is een LP die zich situeert op het snijvlak van punk en hardcore, met scherpe, ruige energie en teksten vol rauwe humor en maatschappijkritiek. Het album biedt een stevig geluid waarin invloeden van klassieke punk, country en een vleugje metal doorsijpelen. Crosstops houdt vast aan een compromissloze stijl, terwijl inventiviteit en toegankelijke riffs zorgen voor een soms verrassend melodieuze ondertoon. Het album telt zestien korte, heftige nummers die samen ruim drie kwartier duren. De sfeer is energiek en underground, met een gruizige, dynamische productie verzorgd door Justine Phelps en gemasterd door John Cuniberti. Enkele opvallende tracks zijn Dear Satan (snelle opener), Cockblocker (humoristische maar pittige ondertoon) en The Ego That Ate The World als titelnummer. Ook Cocaine Angel en Wasting Away Again belichten verschillende facetten van de band, met stevige gitaren en cynische teksten. De plaat bevestigt Crosstops als compromisloos en vol attitude, ideaal voor liefhebbers van rauwe punk en hardcore.
Inhoud en stijl
De Ego That Ate The World is een LP die op het kruispunt van punk en hardcore opereert, met een rauwe en energieke vibe en maatschappijkritische teksten. Invloeden uit klassieke punk, country en een vleugje metal sijpelen door in het geluid, terwijl de band een compromisloze stijl behoudt en tegelijk inventiviteit en toegankelijke riffs toevoegt met af en toe een melodieuze ondertoon. Het album bevat zestien korte, hevige nummers die samen ruim drie kwartier duren. De productie door Justine Phelps en mastering door John Cuniberti dragen bij aan het gruizige, dynamische karakter. Opvallende tracks zijn Dear Satan als snelle opener, Cockblocker met een humoristische maar pittige kant, en The Ego That Ate The World als titelnummer dat laat horen waar de band voor staat: woeste vocalen en stevige instrumentatie met maatschappijkritische thema’s. Ook Cocaine Angel en Wasting Away Again tonen verschillende facetten van de band, telkens met een combinatie van harde gitaren en cynische teksten.
Belangrijke nummers
- Dear Satan — snelle opener met directe toon
- Cockblocker — humoristisch doch pittig
- The Ego That Ate The World — titelnummer, woeste vocalen
- Cocaine Angel — harde gitaren, cynische teksten
- Wasting Away Again — variatie in toon en riffs
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: