Een roman uit Colline, het eerste deel van de trilogie La Trilogie De Pan van Jean Giono. In dit verhaal ontvouwt zich een dorpje met vier bloeiende orchissenhuizen die oprijzen uit het droge en hoge koren. De Bastides Blanches liggen halverwege de vlakte en de uitgestrekte lavandewoestijn, in de schaduw van de Lure-bergen. Hier wonen twaalf mensen, twee gezinnen en Gagou de onschuldige. Janet, het oudste lid van de gemeenschap, heeft lang naar de natuur gekeken en veel geleerd; nu is hij verlamd en liggend bij de haard blijft hij praten, en wat hij zegt klinkt als stromende waterstroom. Zijn woorden wekken angst en brengen onheil: de fontein droogt op, een klein meisje wordt ziek en er breekt een brand uit. Het dorp heeft genoeg van zijn verhalen en het besluit rijpt dat de oude tovenaar Janet neer moet. Uiteindelijk stapelt moederziel alleenheid en spanning zich op in het verhaal, dat de band tussen boeren en natuur op krachtige wijze beschrijft. Dit boek werd in 1967 uitgegeven als onderdeel van de LGF/Le Livre de Poche-editie en telt 158 pagina’s.
Samenvatting
Het verhaal speelt in een landelijk dorpje, waar twaalf bewoners elkaar kennen en waar een oud raadselige tovenaar, Janet, door de gemeenschap verdacht wordt gemaakt. Janet praat nog, maar is verlamd; wat hij zegt, lijkt een keten van gebeurtenissen op gang te brengen: een droogte, ziekte bij een meisje, een brand. Het dorp zoekt naar een schuldige en ziet Janet als de oorzaak. Het is de spanning tussen mens en natuur die Giono beschrijft terwijl hij de verbondenheid en het mysterie van het platteland oproept, in een taal die de natuur en de folkoristische sfeer van de streek voelbaar maakt.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: