Cloud Cover
Uitgelicht
|
37,23 |
Naar shop
|
|
40,48 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album Cloud Cover van Green Seagull, uitgebracht op LP, verscheen in 2020 en vormt het tweede volwaardige werk van deze Londense formatie. Het album wortelt diep in het genre van psychedelische pop en barokrock, met duidelijke invloeden van late jaren zestig en vroege jaren zeventig. Green Seagull bouwt voort op hun reputatie van retro-psych, maar weet zich door een eigenzinnige invulling van contrapunt, harmonie en instrumentatie net boven het niveau van loutere hommage te tillen. Het geluid wordt gedomineerd door een warm geweven tapijt van twaalfsnarige gitaren, harpsichords, drieste orgelpartijen en uitgekiende vocal harmonies. De composities zijn melodieus en dromerig, met een barokke weelderigheid die herinnert aan Britse pop-klassiekers van The Zombies, The Kinks en The Beatles, maar ook Amerikaanse barokpop zoals van Left Banke en The Stories. Opvallend is dat Green Seagull het speelse en experimentele karakter van de originele psychedelica behoudt, zonder in nostalgische clichés te vervallen. De sfeer op Cloud Cover varieert van zonnige, Britse melodiek tot melancholieke, ruimtelijke arrangementen. Ook zijn er momenten van rust, diepgewortelde emotie en subtiele progressieve inslag. De productie is niet te glad, maar houdt een prettig organisch tintje, waardoor de plaat ondanks zijn historische inspiratiebronnen toch fris en eigentijds klinkt. Met een vleugje folk, trippy organen en zorgvuldig opgebouwde harmonieën presenteert Green Seagull een samenhangend, overtuigend album dat tegelijk herkenbaar en vernieuwend klinkt.
Het album Cloud Cover van Green Seagull, uitgebracht op LP, verscheen in 2020 en vormt het tweede volwaardige werk van deze Londense formatie. Het album wortelt diep in het genre van psychedelische pop en barokrock, met duidelijke invloeden van late jaren zestig en vroege jaren zeventig. Green Seagull bouwt voort op hun reputatie van retro-psych, maar weet zich door een eigenzinnige invulling van contrapunt, harmonie en instrumentatie net boven het niveau van loutere hommage te tillen. Het geluid wordt gedomineerd door een warm geweven tapijt van twaalfsnarige gitaren, harpsichords, drieste orgelpartijen en uitgekiende vocal harmonies. De composities zijn melodieus en dromerig, met een barokke weelderigheid die herinnert aan Britse pop-klassiekers van The Zombies, The Kinks en The Beatles, maar ook Amerikaanse barokpop zoals van Left Banke en The Stories. Opvallend is dat Green Seagull het speelse en experimentele karakter van de originele psychedelica behoudt, zonder in nostalgische clichés te vervallen. De sfeer op Cloud Cover varieert van zonnige, Britse melodiek tot melancholieke, ruimtelijke arrangementen. Ook zijn er momenten van rust, diepgewortelde emotie en subtiele progressieve inslag. De productie is niet te glad, maar houdt een prettig organisch tintje, waardoor de plaat ondanks zijn historische inspiratiebronnen toch fris en eigentijds klinkt. Met een vleugje folk, trippy organen en zorgvuldig opgebouwde harmonieën presenteert Green Seagull een samenhangend, overtuigend album dat tegelijk herkenbaar en vernieuwend klinkt.